گریزانم از این مردم که با من... به ظاهر هم دم و یک رنگ هستند... ولی در باطن از فرط حقارت... با دامانم دو صد پیرایه بستند... از این مردم که تا شعرم شنیدند... به رویم چون گلی خوش بو شکفتند... ولی آن دم که در خلوت نشستند... مرا دیوانه ای بدنام گفتند...
سلام به همه: به کسایی که اولین باره یا دومین باره یا... هزارمین باره یا... یا شایدم آخرین باره که به وبلاگ من وارد می شن به هر حال خوش اومدید در این جا هر چیزی که می خواهید پیدا می شه... اگر هم نمی شه بگید تا براتون بذارم .. از این که اومدید ممنونم عزیزانم الهام
سلام به همه ی کسانی
درخت سکویا بزرگترین جاندار روی زمین است
ای انگل جامعه!
تصویر نورون در حال سیناپس